Aleksander w sprawie elekcji swojej posyła do Fryderyka Piotra Dunina.
Źródło: Dwie kopje z Tomic. 1. P. 130 i 2. R. 118—119. — 3. T. N. 24, 407 ex 1. Reg. Gołębiowski III 452 ex 3 (pod 29/6).
Alexander M. D. L. Friderico cardinali.
Illustrissime princeps et revme in Christo pater,
germane noster charissime et honorande. Et quamvis primas ad I. V. misimus
litteras affectando, ut nobis Regnum favere dignaretur et praesentibus
magnopere rogamus, ut eam gratiam fraternam ostendere dignaretur, ut ad
huiusmodi diadematis regalis honorem consilio, auxilio et gratia
conscenderemus, causam honoris nostri se exhibendo, prout nos pontificatus
Illtis V. causa et incitamentum fuimus et nos ad
omnem benivolentiam se Illmae Pti V. offerimus et compromittimus, istud
animadvertere dignando, quod quando ista dominia Regnum et Ducatus insimul
fuerunt, quod utriusque respublica melius stetit, maxime ea vi bellorum
insurgente, quam utile foret ea e contra nectere, postquam occasio datur, in
eo et reipublicae Regni et honori nostro favendo. Ceterum commisimus certa
mentis et intentionis nostrae generoso Petro Dunin
[page_4-2] curiensi nostro, cui in omnibus
nomine nostro dicendis et referendis dignetur I. V. Fr. fidem concedere, non
secus quam cum propria in persona huiusmodi conferremus. Tandem se gratiae
I. V. Fr. recommittimus, rogando ut ex eadem nos emittere non dignaretur et
sublimationis nostrae causa fieri, dum se oportunitas praestat. Valere
feliciter cupimus I. V. Fr. Datum Vilnae,
Aleksander, Wielki Książę Litewski, do kardynała Fryderyka.
Najjaśniejszy książę i najprzewielebniejszy w Chrystusie ojcze, nasz najdroższy i czcigodny rodzony bracie. I chociaż wysłaliśmy już pierwsze listy do Waszej Miłości, pragnąc, aby Królestwo raczyło nam sprzyjać, także i w niniejszym liście usilnie prosimy, abyś raczył okazać tę braterską łaskę, byśmy dzięki twojej radzie, pomocy i poparciu mogli dostąpić zaszczytu królewskiego diademu, stając się rzecznikiem naszej sprawy, tak jak my byliśmy przyczyną i zachętą do uzyskania godności kardynalskiej przez Waszą Miłość, i ofiarujemy oraz zobowiązujemy się do wszelkiej życzliwości wobec Waszej Najjaśniejszej Ojcowej Miłości, racząc zwrócić uwagę na to, że kiedy te państwa, Królestwo i Księstwo, były razem, Rzeczpospolita obu miała się lepiej, a zwłaszcza w obliczu narastającej siły wojen, jakże pożyteczne byłoby je z powrotem połączyć, skoro nadarza się okazja, sprzyjając w tym zarówno Rzeczypospolitej Królestwa, jak i naszemu zaszczytowi. Poza tym powierzyliśmy pewne sprawy naszej myśli i intencji urodzonemu Piotrowi Duninowi, naszemu dworzaninowi, któremu we wszystkim, co ma do powiedzenia i przekazania w naszym imieniu, niech Wasza Braterska Miłość raczy dać wiarę, nie inaczej, jak gdybyśmy osobiście o tym rozmawiali. Na koniec polecamy się łasce Waszej Braterskiej Miłości, prosząc, abyś nie raczył nas z niej wypuszczać i stał się przyczyną naszego wywyższenia, dopóki nadarza się sposobność. Życzymy Waszej Braterskiej Miłości pomyślnego zdrowia. Dano w Wilnie, w poniedziałek w wigilię świętych apostołów Piotra i Pawła, w roku Pańskim tysiąc pięćset pierwszym.