Jan Kostka herbu Dąbrowa (łac. Ioanne Kostka de Stemberk ; ur. 1529 w Sztembarku , zm. 31 maja 1581 w Jarosławiu ) – sekretarz królewski od 1554 , podskarbi ziem pruskich i ekonom malborski ( 1554 ), kasztelan gdański ( 1556 ), wojewoda sandomierski ( 1574 ), starosta malborski , płocki , golubski i lipieński .

Był synem Stanisława Kostki i Elżbiety Eulenburg . Studiował w Niemczech , Flandrii i Hiszpanii .

W 1568 roku Zygmunt II August postawił Jana Kostkę na czele świeżo powołanej Komisji Morskiej. Uczestniczył w organizacji polskiej floty wojennej. Był zwolennikiem unii Prus Królewskich z Koroną. Był sygnatariuszem aktu unii lubelskiej 1569 roku. Podpisał konfederację warszawską 1573 roku. Dwukrotnie ( 1573 , 1575 ) kandydat na króla Polski (za pierwszym razem ostatecznie poparł Henryka Walezego , którego elekcję potwierdził, za drugim Annę Jagiellonkę ). Na zjeździe w Jędrzejowie w 1576 roku potwierdził wybór Stefana Batorego na króla Polski .